அவன் முகம் யார ஒபபோம்னு இருந்திச்சி அப்போவே நான் இந்த பையனுக்கும் கஞ்சி வருதுன்னு புரிஞ்சிகிட்டேன். அதுக்கு தானே எங்க குடும்ப பொண்ணுங்க எங்குறோம். அவன பாக்கவும் பாவமா இருந்துச்சி. சரி ஓரமா தானே இருக்கோம்னு அவன மடியில படுக்க சொன்னேன். அந்த பைய மறுபேச்சு பேசாம மடியில படுத்தான். நான் இழுத்து போத்திட்டு இருந்த என் மடிசார் முந்தானைய இடுப்புல சொருகி இருந்தத அவுத்து விட்டேன்.

என் முந்தான லூஸ் ஆகி என் முலை ரெண்டும் தொங்க ஆரம்பிச்சது. யாரும் பாக்கலன்னு சேலைய லூஸ் பண்ணி என் முந்தானயால அவன் தலைய மூடி அவன் முகத்த உள்ள அனுப்பனேன்.

உள்ள அம்மா முலைய ரசிச்சி பாத்துட்டு இருந்திருப்பான் போல கொஞ்ச நேரம் வாய் வைக்கல. என் கையாள அவன் தலைய கொஞ்சம் தடவி கொடுத்து அவன் தலைய என் முலைக்கு பக்கதுல கொண்டு போய் சிக்னல் கொடுத்துட்டே என் முலைய அவன் முகத்துல தேய்ச்சேன். எங்க இருந்து வேகம் வந்ததோ தெரியல, என் மகன் என் முலை காம்ப புடிச்சி உரிய ஆரம்பிச்சிடான்.

அப்போதான் பால் சுரக்க அரம்பிச்சதனாலேயோ என்னவோ, அவன் உறிய உறிய பால் வரல எனக்கோ வலியும் தாங்கல. கத்திடேனா பாத்துகோங்கோ. கடைசில நல்ல உறிஞ்சி என் பால வெளியே எடுதுட்டன்னா பாத்துகோங்கோ. இவன் முட்டி முட்டி குடிகிறதா யாரவது பாத்திட போறான்னு என் சேலை முந்தானயால மூடி கொடுத்தேன்.

அங்க என் பக்கத்து ஆத்து பங்கஜம் ‘என்ன மாமி பையனுக்கு பால் கொடுகிறேலா, அதை ஏன் மூடி வச்சி கொடுகுறேல், பாவம் பையன் கஷ்ட பட போறான் காம்பு எங்க இருக்குன்னு தெரியாம சும்மா அவுத்து போட்டே கொடுங்க, எல்லாம் நம்மவா தானே இருக்கா’ அப்படின்னு சத்தம் போட்டு சொல்லிட்டா. எல்லாரும் அதை கேட்டு சிரிச்சிட்டா.

எனக்கு வெக்கமா போய்டுத்து. இந்த பாவி பையன் வாய் எடுக்காம சப்பிடே இருந்தான். எனக்கும் அரிப்பு தாங்கல. எவ்ளோ நேரம் தான் பையன உள்ள விட்டு சப்ப சொல்றதுன்னு ஏன் முந்தானைய கழட்டி போட்டு மேல அம்மணமா பால் கொடுத்தேன்.