கங்கா ஜமுனா ரெட்டைப் பொண்ணுங்க. அதுல கங்கா ஜமுனாவைவிட அஞ்சு நிமிசம் முன்னால பொறந்தா. ஆக அவளை அக்கான்னுதான் சொல்லுவாங்க. ஆனா பார்த்தா ரெண்டு பேரும் ஒரே மாதிரி இருப்பாங்க.
அவுங்களப் பெத்தவங்களே சில சமயத்தில அவங்களை அடையாளம் காண முடியாம திணறுவாங்க.

அது போலவே அவுங்க ரெண்டு பேருக்கும் மனசு எப்போதும் எல்லா விசயத்திலையும் ஒத்துப் போகும். ரெண்டு பேரும் கலரு கருப்பா இருந்தாலும் நல்ல அழகு. முகத்தில வசீகரம். சிரிச்சுச் சிரிச்சுப் பேசற குணம். ஆக அவுங்க அந்தக் குடும்புத்துல எல்லோருக்கும் பிடிச்சுப் போச்சு.

வயசு பதிமூணுல ஒம்பதாவது படிச்சப்பொ ரெண்டு பேரும் ஒரே சமயத்தில சமஞ்சுட்டாங்க. அந்த ஆனந்தத்தில அப்பனும் ஆத்தாகாரியும் ஊரைக் கூட்டி விருந்து வெச்சுக் கொண்டாடினாங்க.

படிச்சது போதுண்டி பொண்டுகளா, இனிமே தனியா போகப்படாதுடி, புருசனோடதான் வெளிய போவணும்னு ஆத்தாகாரி கன்னியம்மா கண்டிசன் போட்டுட்டா. இருந்தாலும் அழுது பத்தாவதை வரை படிச்சுட்டாங்க. ஆனா கணக்கில பெயில். இருந்தா என்ன, சொத்து இருக்குது, அழகு இருக்குது. வீட்டிலேயே கிடங்கடின்னுட்டா ஆத்தாகாரி.

பொண்ணுங்க ரெண்டும் அடுத்த அஞ்சு வருசத்தில அம்சமா வளந்து, ரெண்டும் பித்தளைச் சொம்பு மாதிரி மாரு முன்ன நிமிந்து நிக்க, சூத்தைப் பின்னுக்குத் தள்ளிக்கிட்டு, தொங்கற ஜடை புட்டத்தில தாளம் போட, ஜிங்கு ஜிங்குன்னு குதிரைங்க மாதிரி நடக்கறதைப் பார்த்து, கிழங்கட்டு கூட ஜொள்ளுவுட்டுதுங்க. அம்புட்டு அழகு.

துள்ளலும் சிரிப்புமா இருக்கிற அதுங்க அழகப் பார்த்து நிறையப் பேரு ஊருல பொண்ணு கேக்க ஆரம்பிச்சாங்க. அவுங்க ஆத்தா குட்டை மலை சாமியாரைக் கும்பிட்டு அவராண்ட அவுங்க கலியாணத்தப் பத்தி அருள் வாக்கு கேட்டா.

அந்த ஊர் பக்கத்தில குட்டை மலை சாமியாருக்கு அகஸ்தியர்னு பேரு. அம்புட்டு பவரு அவராண்ட இருக்குதுன்னு நம்பினாங்க சனங்க. சாமியாரு சோதியைப் பார்த்து ஆவேசம் வந்து, தாடியைக் கோதி “தாயே உங்க வீட்டில கங்கையும் யமுனையும் ஒண்ணா வந்து பொறந்திருக்க நீ கொடுத்து வெச்சவ. அந்த தேவதைங்களுக்கு எப்போதுமே பொறாமை. அதனால நீ அவுங்க ரெண்டு பேருக்கும் அவுங்க மாதிரியே ஒரே தகப்பனுக்குப் பொறந்த அண்ணந் தம்பியா பார்த்து ஒரே முகூர்த்தத்தில கலியாணத்தை நடத்து. தாலி பாக்கியம் அதிகமாகும்”னு சொல்லி மலையேறினாரு.

சோசியர் ஐயாவும் அதுங்க சாதகப்படி அவுங்களுக்கு ஒரே குடும்பத்திலதான் பிள்ளைங்க வாய்ப்பாங்கன்னும் சொன்னாரு. சாந்தியை ஒரே முகூர்த்தத்தில கழியுங்க, ஒம்பதாம் மாசமே பேரப்பிள்ளையப் பார்க்கலாம்”னு சொன்னாரு.

அவுங்க ஐயாவும் அதுக்கு ஏத்த மாதிரி ஒரே குடும்பத்தில மாப்பிள்ளைங்களை தேடினாங்க. பையனுங்க நல்லா இருந்தா சாதகம் பொருத்தமில்ல. சாதகம் சரின்னா பிள்ளைங்க நடவடிக்கை சரியில்லன்னு தள்ளிக்கிட்டே போச்சு.

அவுங்க பக்கத்து ஊரில துணி ஹோல் சேல் வியாபரி ராஜாராம் இருந்தாரு. பரம்பரை சொத்துக்கார குடும்பம். அவரு கட்டினவளுக்கு பிள்ளை பொறக்கலேன்னு அவ கூடப் பொறந்தவளையே ரெண்டாந்தாரமா கட்டிக்கிட்டாரு. அதுக்குப் பிறகு ஆண்டவன் அருள் ரெண்டு பேருமே ஒரே சமயத்தில உண்டாகி ஒரு நாள் வித்தியாசத்தில ஆம்பிளப் பிள்ளைங்களை பெத்துப் போட்டாங்க. பிரசவத்தில சின்னவ போயிட்டா. ஆக மூத்தாதான் ரெண்டு பிள்ளைங்களையும் வளர்த்தாங்க.

அந்த ரெண்டு மகன்களான சாமராஜி, சின்னராஜி சாதகம் ரெட்டைப் பொண்ணுங்க சாதகத்தோட பதினாறு பொருத்தத்தோட இருக்குன்னு சோசியர் சொன்னாரு. அதனால அந்த ரெண்டு பேரையும் மாப்பிள்ளையாக்க பொண்ணு வீட்டாருங்க கேட்டப்போ ராஜாராம் ஒத்துக்கிட்டாரு. பொண்ணுங்க ராணி மாதிரி அழகு, அதுக்கும் மேல தலா நூறு பவுனு நகை, நாலு ஏக்கரா நஞ்சை சீதனம். அப்புறம் என்ன வேணாமின்னா சொல்லுவார்?

அவுங்கள்ளாம் பழங்கால வழக்கத்தில ஊறிப் போனவங்க. அதனால பொண்ணுங்களை மாப்பிள்ளைங்க நேரில பார்க்க ரெண்டு குடும்பமும் அனுமதிக்கலை. ஆனா போட்டோவைப் பார்த்த பிறகு பொண்ணுங்க அழகுக்கு மயங்கின ரெண்டு மாப்பிள்ளைங்களும் தலையாட்டிட்டாங்க. ஆனா எது கங்கா எது ஜமுனான்னு அவங்களுக்கு வித்தியாசமே தெரியலை.

பொண்ணுங்களும் ஐயா பேச்சைக் கேட்கற பிள்ளைங்க. ஆக அவுங்களும் மாப்பிள்ளைங்களை நேரில பார்க்காதத்தைப் பத்திக் கவலைப் படலை. அவுங்க வீட்டில வேலை சேஞ்ச கன்னியம்மாவோட டவுனுக்கு சினிமா பார்க்கப் போன போது ரகசியமா மாப்பிள்ளைங்களை தூரத்திலேந்து காட்டினா.

“அதோ சுருட்டை முடியா மீசை இல்லாட்டியும் மைனர் மாதிரி இருக்கிறாரே அது சாமராஜி, மைனர் மீசை சின்னராஜி. உங்களுக்கு அவுங்களைக் கட்டிக்க அதிஸ்டம் தாயி. நல்ல குடும்பம். சொத்துக்காரங்க. கெட்ட சகவாசமே இல்லாதவங்க. அவுங்க அம்மாகாரி மவராசி. கோபமே வராது. வீட்டில நாலு ஆள்காரங்க. உங்களை அவுங்க ராணி மாதிரி வச்சுப்பாங்க.

"மாப்ளைங்களுக்கு சரியான வயசு; உங்களைத் தூங்கவிடாம நெதம் பொறட்டிப் போட்டுருவாங்க, கண்ணு”ன்னு கண்ணைச் சிமிட்டினா.

ரெண்டு பொண்ணுங்களுக்கும் ஆம்பிளங்கூட பழகின அனுபவம் கிடையாது. ஆகவே கன்னியம்மா பேச்சைக் கேட்டுப் பயந்தாங்க.

“அது என்ன அக்கா, பொறட்டிப் போடறது? அடிப்பாங்களா பயம்மா இருக்கே,”னு கங்கா கேட்டா.
கன்னியம்மா சிரிச்சா.

“நீ வேற, அடிக்கிறதா? மாப்பிளைங்க உங்க அழகுல மயங்கி படுக்கியில பொறட்டி எடுப்பாங்க கண்ணு. ஒரு ஆம்பிளையக் கட்டுப்பாட்டில வைக்கத்தான் அவுங்களுக்கு பொம்பிள சுகத்தைக் குடுத்திருக்கான் ஆண்டவன். அதுனால உங்க மாரையும் தொடையையும் தொட்டபிறகு நீங்க பக்கத்தில இல்லாம அவுங்களால இருக்க முடியாது. ஆக அந்த டிபார்ட்மெண்டில அழகக் காட்டி மாப்பிளைங்களை நீங்க படுக்கையில கட்டிப் போடுங்க, அதுக்குப் பொறவு அவங்க உங்க பின்னாலியே நாய்குட்டி மாதிரி சுத்தும்,” என்று அவ சொன்னதைக் கேட்டு முளிச்சாங்க.

“என்ன முளிக்கிறீங்க? ஆம்பிளைங்களுக்கு பொம்பிளைங்களை அனுபவிக்க கையக் காலத் தடவி மாரைக் கிள்ளி, சாமானைப் பலான இடத்தில ஏத்தப் பிடிக்கும். கொஞ்சம் அப்படி இப்படி செய்வாங்க. நல்லாத்தான் இருக்கும். அவ்வளவுதான் விசயம்,” என்று கை விரல்களால் ஆணும் பொண்ணும் செய்ற சமாசாரத்தை கன்னியம்மா சொல்ல ரெண்டு பொண்ணுங்களும் வெட்கத்தில தலையக் குனிஞ்சுக்கிட்டாங்க.

“க்கும் இப்ப இப்படித்தான் இருப்பீங்க. ஆம்பிள சுகம் பளகிட்டா அவுங்களப் பாத்தாலே உங்களுக்கு பொடவை நளுகும். நீங்களே வா ஐயான்னு இளுத்துப் படுக்க வைப்பீங்க. அப்போ என் நெனப்பு இருக்குமா?”ன்னு அவள சொல்ல. போ அக்கான்னு அவளுக சிரிச்சாங்க.

சாம ராஜி லாரி ஓனரு. அவரு கடை பக்கத்தில சின்ன ராஜி ஒரு ஸ்கூட்டர் கடை வச்சிருந்தாரு. ரெண்டு பேரும் பாத்தா ரெட்டைப் பிள்ளைங்க ராம லட்சுமணம் மாதிரி நல்ல அம்சமா இருந்தாங்க.
அவங்களப் பார்த் பிறகு, கங்கா ஜமுனாவாண்ட

“ஏண்டி நாம ஒரே வீட்டில வாக்கைப் படப்போறாம். எனக்கு நம்ம வீட்டை விட்டுப் போயி அங்க இருக்க பயமா இருக்குடி. நமக்குள்ள வர்ற சுகம் கஸ்டம் எல்லாம் நாம பங்கு போட்டுக்கணம்”னு சொல்ல, அதுக்கு ஜமுனா அவ தலையில அடிச்சு அப்படியே செய்வோம் அக்கான்னு சத்தியம் சேஞ்சா.

ஒரே பந்தலிலேயே ஒரே முகூர்த்தத்தில அவங்க கலியாணத்தை நடத்த ஏற்பாடு பண்ணினாங்க. அக்கா தங்கச்சிங்களுக்கு மனஸ்தாபம் வரக்கூடாதுன்னு அவுங்களுக்கு ஆன துணி, மணி, நகைங்க சீதன சாமானுங்க எல்லாம் ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே மாதிரி ஒரே டிசைன், ஒரே கலருல ஒரே கடையில எடுத்தாங்க. அவுங்க சோடியா கலியாணம் நடந்தப்போ ஊரே அந்த அழகப் பார்த்து மூணு நாள் பேசினாங்க.
பார்த்தவங்க, பாத்துடி கண்ணுபடப்போவுது. சோடிங்க அவ்வளவு பொருத்தண்டின்னு வந்தவங்க பேசினது அம்மாகாரிக்கு திருப்தியா இருந்திச்சு.

பெரிய கலியாண மண்டபத்திலதான் கலியாணம் நல்லா நடந்துச்சு. பொண்ணுங்க குனிஞ்ச தலை நிமிராம இருந்ததுதான் மாப்பிள்ளைங்களுக்கு குறையா இருந்திச்சு.

ஆனா அவுங்க தாய் மாமன் “டேய் பொண்ணுங்க திரேகம் நல்லா சிலுக்கு மாதிரி இருக்காளுங்க. ராவில உறிச்சு அனுபவிக்கப் போரீங்க, பொறுமையா இருங்கடா”ன்னு சொன்னது அவுங்களுக்கு சந்தோசமாய் இருந்தது.

கலியாணம் முடிஞ்சு ஐயரைக் கூப்பிட்டு சாந்தி கழிக்க வேளை குறிச்சு கலியாண மண்டபத்தில ஏசி ரூமை ஏற்பாடு பண்ணினாங்க. அந்த ரெண்டு ரூமில பூவைத் தொங்க விட்டு விளக்கு ஏத்தி எல்லோரும் சாமி கும்பிட்டு கங்காவை சோத்துக்கை ரூமுக்கும் ஜமுனாவை பீச்சக்கை ரூமுக்கும் கையில பால் சொம்போடு அனுப்பினா அம்மாகாரி. அப்போ அவ கண்ணுல தண்ணி வந்துடுச்சு.

“நல்ல பேரு வாங்குங்கடி. வாய அடக்கி ஆம்பளைங்க சொல்றபடி கேளுங்க,”ன்னு அவ சொல்ல அப்பத்தா “ஆமாண்டி பொண்டுகளா, நல்லா கேட்டுக்கங்க. சாந்தில ஆம்பிளங்களுக்கு பொண்ணுங்களைத் தொடாத இடத்தில தொட்டு விசமம் பண்ணுவாங்க. அது இனிமே வாள்கையில தொடர்ந்து வரும். அதை தடுக்காதீங்க. ஒத்துப் போங்க, அதுதான் நல்லது. இல்லை அவுங்க ஊர் மேயப் போவாங்க. பிறகு ஒண்ணும் பண்ண முடியாது” என்று உபதேசம் பண்ணினா.

கங்கா படுக்கை அறையில் நுழைஞ்சப்போ சாம ராஜி படுக்கையில் சாய்ஞ்சு உட்கார்ந்திருந்தாரு. அவ தலையைக் குனிஞ்சிட்டு பாலை நீட்டினா. இங்க வாடா கண்ணு,’ன்னு அவ கையைப் பிடிச்சு இழுக்க, வேணாம் மாமா பயமா இருக்குன்னா.

“ஏண்டா பயப்படற, நான் ஒம் புருசண்டி, ஃபஸ்ட் நைட்டு, அனுபவிடா கண்ணு, சினிமால பார்த்தில்லியா’ன்னு அவளை இழுத்து முத்தம் கொடுக்கப் பார்த்தாரு.

“ஐயோ எச்சிப் பண்றீங்க”ன்னு அவ விலக அவரு சிரிச்சாரு.

“போடி, புருசன் உன்னை எச்சி பண்ணாம எவண்டி பண்ணுவான்னு, இழுத்து மடிமேல சாய்ச்சுக்கினாரு.

“மொதல்ல ஆம்பிளங்க பழக்கம் இல்ல, அப்படித்தான் பயமா இருக்கும். பொண்ணுங்க எல்லாருக்கும் அப்படித்தான். ஃபஸ்ட் நைட்டுக்கு வரவங்க. அனுபவப் பட்டா செய்வாங்க,”ன்னு அவரு சொன்னதும் அவ சிரிச்சா.