அம்மாக்கு செந்தில் போன் வந்தது .. அதில் தான் ஹேமா காலேஜ் ல இருபதாகவும் .
அங்கும் அவள் நண்பர்களுக்கு ஒன்றும் தெரிய வில்லை என்றும் கூறினான் .

அம்மாவிடம் இருந்து நடராஜன் மாமா வாங்கி ... செந்தில் கொஞ்சம் நேரம் அங்க இருந்துட்டு வா ... டிக்கெட் ல இருகுற தினேஷ் பத்தி உனக்கு ஏதாது தெரியுமா ,....

செந்தில் இல்லை என்றான் சற்றே திக்கிய படியே சொல்லி விட்டு ..

அங்கிள் ஹேமா close friend ஒருத்தி வரா ... அஞ்சு நிமிஷத்துல உங்களுக்கு திருப்பி கால் பண்றன் பதிலுக்கு காத்திராமல் துண்டித்தான் .

செந்தில் கல்லூரியை அடைந்ததில் இருந்து இப்போ பாப்போம் ....

ஹேமா விடில் இருந்து வெளியே வந்த செந்தில் சில விசியங்களை உறுதி படுத்த , அவள் காலேஜ் சென்றால் தான் முடியும் ...

அவள் கல்லூரியை அடைந்தான் ... வாட்ச்மன் க்கு வைத்து அவள் பிரிவு இருக்கும் கட்டிடம் நோக்கி

என்றும் எப்போதும் சகஜமாக செல்லும் இடமாக இருந்தாலும் இந்த முறை பதற்றமும், படபடப்பும் அவனை சூழ்ந்து கொள்ள, ஓட்டமும் நடையுமாய் என்னையிளுத்து சென்ற கால்கள் சட்டென வேகம் குறைத்தன அவள் வகுப்பறை வாசல் வந்தவுடன்..

செந்தில் பாரவ்வையில் இருந்து


பொற்றாமரை குளத்தின் மத்தியில் பூத்திருக்கும் ஒற்றை தாமரை போல தோழிகளின் நடுவில் அமர்ந்திருந்த "ஹேமாவை "யை பார்த்ததும் அதிர்ந்து வந்து விட்டேன், பின் திரும்பி பார்க்கும் போதுதான் அது மன பிரம்மை என்று புரிந்தத . அதை வெளியே சொல்லாமல் அவள் தோழிகளை பார்த்து சிரித்து விட்டு வெளியில் வந்து வராண்ட்டாவில் நிற்று வேடிக்கை பார்க்கத் துவங்கினேன்..



பாவை ஒருத்தி படுத்துறங்குவது போன்ற வளைவு நெளிவுகளுடன் காட்சியளிக்கும் மேற்கு தொடர்ச்சி மலை, மலையடிவாரத்தில் அழகாய் ஆரவாரமில்லாமல் இருக்கும் கிருஷ்ணன் கோவில், பச்சை பட்டுகளை பரவலாய் போர்த்தியது போன்ற வயல் வெளிகள், நடுவில் வானம் தொடும் உயரத்தில் கம்பீரமாய் நிற்கும் ஒற்றை ஆலமரம், அதனடியில் நிழல் காயும் ஓட்டு வீடு என ஏற்கனவே பார்த்து பழக்கப் பட்ட அனைத்தும் இன்றெனக்கு அழகாகவும், புதிதாகவும் தெரிந்தன ஆனால் எனக்கு ரசிக்க மனம் இல்லை .

இயற்கையின் இளமைக்கு முன் சிறு பிள்ளையாய் மாறிக்கொண்டிருக்கையில் கொலுசு சத்தத்தால் கவனம் கலைத்து அவள் தோழிகள் மொத்தமாக வந்தார்கள. இரண்டடி இடைவேளை விட்டு என்னருகில் நின்றவர்கள் , அதில் ஒருத்தி கண்மணி என்று நினைகிறேன் அவள் பெயர் என் அருகில் வந்து எதுமறியாதவள் போல் வானம் பார்த்தாள்,ஹேமா நினைவு மறுபடியும் வந்தது

நானோ நிலைமையை மறந்து என் இதயத்தை ரசிக்கத்துவங்கினேன்.

சிறிய தூக்கணாங் குருவிக் கூடு போன்று அவள் காதுகளில் தொங்கிகொண்டிருந்த ஜிமிக்கியின் அசைவுகளால் உருவான மெல்லிய இசையும். அவளின் தேகம் தழுவி கேசம் கலைத்த தென்றலின் சுகந்தமும் என்னை மெய் மறக்கச் செய்த தருணம் வார்த்தைகள் வந்தன ஹேமா அத்தனை அழகு ..

ஹ்ம்ம்க்க்கும் கண்மணி ஏன் பிரம்மையை கலைத்தால் ..


என்ன செந்தில் காலைலேயே இந்த பக்கம் எங்கள சைட் அடிக்க வந்தியா இல்ல உன் friend உம்னா முஞ்சிய தேடி வந்தியா ..

பாஸ் அவ இன்னும் வரல ... நாங்க யாரவுது கம்பெனி குடுக்குறோம் அவ வர வரைக்கும் ..

சொல்லி விட்டு மொத்தமாக சிரித்தார்கள் .

அவர்கள் நடவடிக்கைலேயிய நடந்த விஷயங்கள் அவர்களுக்கு தெரிந்து இருக்காது என்று நானே முடிவுக்கு வந்தேன் .

ஒரு சிறு சிரிப்பை மட்டும் அவர்களிடம் உதிர்ந்து விட்டு . மெதுவாக பக்கத்தில் இருந்த மர நிழல் அருகே சென்று மறைந்தேன் ...

இதே மரத்தடிக்கு கீழே தான் ... ஹேமா இரண்டு மாதகளுக்கு என்னுடன் முன் பேசி கொண்டு
இருந்தால் அது அப்படியே உங்களுக்கு ..



"உன்னை எனக்கு ரொம்ப பிடிக்கும் செந்தில் , உன்னோட பேச்சு, எல்லாத்தையும் சமாளிக்கிற சாமர்த்தியம், உன்னோட தைரியம், கேலி கிண்டல்,கலாட்டாக்கள், ஏதாவது சின்ன விசயங்களுக்காக கூட என்னை விட்டு கொடுத்து பேசாத குணம், எப்பவாவது என் முகம் வாடிப் போயிருந்தா நீ சொல்ற ஆறுதல்கள், என்னோட விசயங்களில் நீ எடுத்துக்கிற உரிமை இப்படி சொல்லிகிட்டே போகலாம் உன்னை எனக்கு பிடிக்கிறதுக்கான காரணங்கள். இந்த அன்பு நட்பா இல்ல காதலான்னு கேட்டா எனக்கு சொல்ல தெரியல.

ஒரு தெளிவான குளத்தங்கரையில் உட்க்கார்ந்து ஒரு சின்ன கல்லை தண்ணியில போட்டா அழகான வட்டங்களா சலனங்கள் விரியும் இல்லையா, அது மாதிரி தான் நீ பண்ற ஒவ்வொரு விசயமும் என் மனசுல சலனத்த உண்டாக்கும், அந்த சலனம் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு. அந்த சலனங்கள் கரையை தொடத் தொட மறைஞ்சிடும்.. ஆனாலும் கொஞ்ச நேரம் உயிர் வாழும் அந்த சந்தோசம் போதும் செந்தில் எனக்கு.

நான் அவள் கண்களையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்.. சிறிய மௌனத்திற்கு பின் தொடர்ந்தாள்..

செந்தில் செல்லம் உனக்கும் எனக்கும் நிறைய கடமைகள் இருக்கு, உன்னை பெற்றவங்களும், என்னை பெற்றவங்களும் எவ்வளவு எதிர்பார்ப்போடு நம்மை படிக்க அனுப்பியிருப்பாங்க.? எத்தனை கனவுக் கோட்டை கட்டி வச்சிருப்பாங்க? முதல்ல அவங்க எதிர்பார்ப்புகளை பூர்த்தி செஞ்சு ஒரு நல்ல நிலைக்கு வருவோம்.

இப்போ நமக்கு 18 வயசாகியும் அப்பா அம்மா கைய புடிச்சுகிட்டு தான் நடக்குறோம், இந்த பருவத்தில உனக்கும் சரி எனக்கும் சரி பெற்றவங்களோட துணை வேணும் செந்தில் . முதல்ல நல்லா படிச்சு, அதுக்கேற்ற மாதிரி ஒரு நல்ல வேலைய தேடி அம்மா அப்பாவை நம்ம கையை புடிச்சு நடக்க வைப்போம், நாம் அவங்களுக்கு துணையா இருப்போம்.

இது எதுக்குமே அன்பு, காதல் எதுவானாலும் சரி நமக்கு பாரமா இருக்கக் கூடாது.

நான் இப்போ ரொம்ப தெளிவா இருக்கேன்.


நேற்றைக்கு கேட்டது மாதிரியே உன் ஆசைப்படி வாழ்க்கை முழுவதும் உனக்குதுணையாகவோ இல்லை ஒரு நல்ல தோழியாகவோ கண்டிப்பா வருவேன்.

Senthil நிஜமாகவே I Like U much more than Anything.... என்று சொல்லி விட்டு வேகமாக நடந்து சென்று விட்டாள்..

நான் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன்..

அவளும் மறைந்தாள், அவளுருவமும் மறைந்தது...

நான் நிகழ் காலத்திற்கு திரும்பினேன் ... எத்தனை தெளிவாக என்னிடம் பேசினால் ஆனால் இப்பொது நடந்து கொண்டு இருபது ..

ஹேமா ஹேமா என்று என் வாய் முனவியது .

அப்படியே அத்தை போன் செய்தேன் ... நடந்ததை சொல்லி விட்டு .. அவர் அண்ணா சொன்னதையும் மனதில் ஏற்றி விட்டு . கான்டீன் நோக்கி நகர்ந்தேன் காலை நேரம் ஆதலால் ஒருவரும் இல்லை ..

அபொழுது கண்மணி தெரிந்தது .. அவள் என்னை நோக்கி தான் வருகீறாள் ....