મારી ઉમર ચાલીસ વર્ષ ની છે , મજબૂત બંધો ને સારી ઉંચાઈ ને લીધે હું સારો કહી શકાય એવો દેખાઉં છું.. મારી સરકારી નોકરી ને લીધે મારી દર ૩ વર્ષ માં બદલી થતી રહે છે .. બદલી નું ચક્કર જબરું છે , તમે તમારા ફેમીલી સાથે બહુ મુશ્કેલી થી સેટ થાવ ત્યાં જ નવો બદલી નો ઓર્ડર આવી જાય છે. મારી હમણાં જ એક ગામ માં બદલી થઇ છે, હજી મારું ફમિલી મેં અહીં શિફ્ટ કર્યું નથી ને કદાચ કરવાની ઈચ્છા પણ નથી કારણ કે આ નાનકડા ગામ માં ભણતર ની સારી સગવડ ના હોવાથી ને છોકરાઓ નું ભણતર ના બગડે તેથી મેં નક્કી કર્યો છે કે ફમિલી ને આ ગામ માં શિફ્ટ નહિ કરું ..
આ એક સાચી ઘટના છે કદાચ તમે આને ફેન્ટસી તરીકે લેશો તો પણ મને વાંધો નથી… હા તો આ ગામ માં મેં એક ભાડે થી નાનું પણ સરસ મજાનું એક રૂમ હોલ રસોડા વાળું એક મકાન લીધું છે… જે લગભગ મારી જરૂરિયાત માટે પૂરતું હતું..
એક કામ વાળા બહેન, જેમની ઉમર ૫૦ વર્ષ ની આસપાસ હશે, તે ઘર ની સાફ સફાઈ તથા બીજા પરચુરણ કામ માટે આવવા લાગ્યા. પણ એકલા હોવા થી મને જમવાની અગવડ ના પડે એટલે મારે એક સારી રસોયણ ની જરૂર હતી.
મેં કામવાળા બહેન ની વાત કરી તો એમને કહ્યું કેકે અમારી આજુ બાજુ ના મકાન માં
એક બહેન રહે છે જે ખુબજ સારી રસોઈ બનાવે છે. મેં તુર્ત જ એમનો સંપર્ક કરવાનો નક્કી કર્યો.
1 user likes this post1 user likes this post • urpussysucker
બીજા દિવસે સાંજે મારા કામવાળા બહેન એમને લઇ ને આવ્યા અને એમને મૂકી ને પોતાના કામે ગયા. હું ઘરે જ હતો અને લુંગી તથા ગંજી પહેરી ને ટીવી જોતો બેઠો હતો. સુંદર અને રૂપાળા દેખાતી એ સ્ત્રી ને મેં બેસવાનું કહ્યું. એ જરા સંકોચ સાથે મારી સામે ની ખુરશી પર બેઠા… હું કઈ પુછું તે પેહલા જ તેમને બોલવાનું શરુ કરી દીધું ” મારું નામ નફીસા છે. અહી બાજુ ની ગલી માં જ રહું છે. મારા પતિ નું અવસાન થઇ ગયું હોવાથી હું રસોઈ બનાવવાના કામ કરી ને ગુજરાન ચાલવું છું.” મેં તેમના પતિ ના અવસાન માટે અફસોસ વ્યક્ત કર્યો તો તે બોલી ” ઉપર વાળા ની મરજી સામે આપણે માનવી શું કરી શકીએ? ” મારા વિષે થોડી વધુ પૂછપરછ કર્યા પછી અને રસોડું જોયા પછી તે બોલ્યા “ભલે, આવતી કાલ થી હું રાત નું જમવા બનાવવા આઠ વાગ્યે અને મહિને એક હજાર રૂપિયા લઈશ” મેં સંમતિ દર્શાવી એટલે એ “આવજો” કહી ને જતા રહ્યા…
1 user likes this post1 user likes this post • urpussysucker
નફીસા ની ઉંમર કદાચ ૩૫ વર્ષ ની હશે. એકદમ ગોરો રંગ અને નાક નકશો પણ ખાસ્સો સુંદર હતો. ભરાવદાર શરીર અને સુંદર સુડોળ સ્તન. એ ચાલતા ત્યારે એમના સુંદર પહોળા નિતંબ એવી લય માં લચકતા કે જોવા વાળા ની નજર નાં હટે.. હવે નફીસા રોજ સાંજે મારા માટે રસોઈ બનાવવા માટે આવી જતી હતી. મારા માન માં હજી એમના માટે કોઈ કામુક વિચાર જનમ્યા નહોતા. બસ દરરોજ નો એકધારો ક્રમ ચાલતો હતો. એ ખુબ જ સ્વાદિષ્ટ રસોઈ બનાવતા એટલે મને તો એકદમ ફાવી ગયું. તે રોજ મને પુછી ને મારી ઈચ્છા પ્રમાણે રસોઈ બનાવતા દિવસો વિતતા ગયા અને વાતાવરણ ધીરે ધીરે આવનારા વરસાદ ની છડી પોકારતી માટી ની સુગંધ વડે ભરાઈ ગયું. ચોમાસું શરુ થઇ ગયું હતું અને એક રાતે….????? સખત વરસાદ પડી રહ્યો હતો. સમય લગભગ રાત ના સાડા આઠ વાગ્યા નો હશે… લાઈટ પણ જતી રહી હતી એટલે શૂન્યમનસ્ક અવસ્થા માં ખુરશી ઉપર બેઠો હતો… ત્યાં તો મારે દરવાજે ટકોરા નો અવાજ આવ્યો. મેં તરત જ મીણબતી સળગાવી અને બારણું ખોલ્યું… સામે નફીસા ઉભી હતી. નખ શીખ ભીંજાયેલી હાલત માં… એની પાસે છત્રી હતી પણ વાછટ અને પવન ના લીધે તો છત્રી પલળતા બચાવી ના શકી.
હું એને નિહાળી રહ્યો છું એનો એહસાસ થતા તે એકદમ નીચું જોઈ ગઈ. મને એનો એહસાસ થતા મેં નજર ઉપર લઇ પૂછ્યું “નફીસા બેન? તમે? મને એમ કે આટલા વરસાદ ને લીધે તમે કદાચ નહી આવો..!!” તે પોતાનો ચેહરો હાથ વડે લૂછતાં બોલી “હા ભાઈ, મને પણ પહેલા એમજ થયું કે આજે નાં જાઉં પણ પછી વિચાર આવ્યો કે તમે ભૂખ્યા રહી જશો અને આવા ટાઈમે તમને બહાર પણ કશે કઈ ખાવા નહી મળે… એ જ ચિંતા માં છત્રી ની ઓથે આવી ગઈ ..વિચાર્યું કે જલ્દી થી રસોઈ બનાવી ને નીકળી જઈશ.. પણ આ કમબખ્ત વરસાદ માં ચાલવાનું એટલું મુશ્કેલ હતું કે આવતા અડધો કલાક થઇ ગયો…” મેં કહ્યું “ કઈ વાંધો નહી, તમે રસોઈ બનાવી લ્યો એટલી વાર માં કદાચ વરસાદ બંધ અથવા હળવો થઇ જશે તો હું તમને ઘર સુધી મુકવા આવીશ…” તે હકાર માં ડોકું હલાવી કઈ જ બોલ્યા વિના ઉભી રહી. મને ત્યારે ભાન થયું કે આવી પલળેલી અવસ્થા માં એ કેવી રીતે રસોઈ બનાવશે? કદાચ એ પણ એજ કહેવા માગતી હતી…. મેં કહ્યું “તમે તો આખા પલળી ગયા છો…આ ભીંજાયેલા કપડા માં રહેશો તો માંદા પડી જશો..”
મીણબત્તી ના ઝાંખા પ્રકાશ માં નફીસા ના સ્તન ની ઉભી થઇ ગયેલી ડીટડીઓ એકદમ સાફ દેખાતી હતી. તેના સ્તન ગોળ હતા અને છાતી ઉપર ઉંચે લાગેલા હતા. તેના સફેદ કાપડ ના બનેલા સલવાર કમીઝ પહેર્યા હતા, દુપટ્ટો ગાળા ની ઉપર સુધી આવી ગયો હતો, અંદર બ્રા પણ કદાચ પહેરી ના હતી એટલે આખા સ્તન ભીંજાયેલા કાપડ સાથે ચોટી ગયા હતા. નીચી સલવાર પણ તેની જાંઘો વચ્ચે ચપોચપ ચોટી ને ચૂત ના આકાર નો સ્પષ્ટ દર્શન કરવું હતું… માદક ચૂત ની આજુ બાજુ કાળું ધાબુ, એના ચૂત ના જંગલ નો એહસાસ કરાવતું હતું… નફીસા ના સ્તન કદાચ ૩૬ કે ૩૮ ની સાઈઝ ના હતા અને ઠંડક ના લીધે નીપલ હવે બ્રા ફાડી ને બહાર આવવા પ્રયત્ન કરતી હોય એવું લાગતું હતું… એના શરીર ના અવલોકન માં ખોવાયેલો હું, બોલ્યો “ નફીસા બેન, આ કપડા કાઢી નાખો..” જો કે મારો એ કેહવાનો અર્થ નહતો અને હિંમત પણ નતી.. નફીસા કદાચ એને બીજા અર્થ માં સમજી ને સખત ચોંકી ગઈ ને બોલી “એ શું બોલ્યા તમે, ભાઈ?”
પોતાની જાત ને મન માં ગાળો દેતા મેં તરત સુધાર્યું “ અરે એમ નહી… હું એમ કહેતો હતો કે આ કપડા બદલી નાખો નહી તો શરદી લાગી જશે અને તમે બીમાર પડી જશો…” મારી વાત સાંભળી ને એ હસી પડી “ઓહ હા.. તમારી વાત તો સાચી છે, પણ તમારી પાસે સ્ત્રીઓ ના કપડા તો હશે નહી ને.!!” કહી ને એ મીઠું હસી પડી…. થોડી વાર પહેલા ના એના પલળેલા શરીર ના દર્શન અને હવે આ મોતી વેરતું હાસ્ય… કડકતી વીજળીઓ અને વરસાદ ની ભીની આહલાદક ઠંડક….. આહ્હહ્હહ્હ…. પહેલી વાર મને નફીસા માટે કામુક લાગણી ના જન્મ નો એહસાસ થયો… મારો લન્ડ ધીમે ધીમે કડક થવા લાગ્યો. મેં ખાલી લુંગી જ પહેરી હતી અને ઉપર ગંજી હતી. લુંગી ની નીચે ચડ્ડી પણ નતી પહેરી… ધીરે ધીરે લુંગી માં તંબુ નો આકાર ધારણ કરવા માંડ્યો. મારા માટે તો એને છુપાવવો મુશ્કેલ થઇ ગયો…
લાખ પ્રયત્ન છતાંય નફીસા ને મારા લન્ડ ના ઉભાર નો અણસાર આવી ગયો. તેને જોયું ન જોયું કરી ને બીજી વાતો માં ધ્યાન પરોવ્યું… પણ આડી નજરે બે-ત્રણ વાર તેને લુંગી ના ઉભાર ને નિહાળ્યો તે મારા ધ્યાન બહાર ના ગયું… મેં કહ્યું “ એક કામ કરો નફીસા બેન… જો તમને મારા અમુક કપડા અનુકુળ આવે તો પહેરી લ્યો.. અને તમારા કપડા અહીં દોરી પર નીચોવી ને સુકવવા માટે મૂકી દો… જેથી તમે જાઓ ત્યારે જ પહેરવા પડે અને તમે શરદી તાવ થી બચી શકો…” એ બોલી “ પણ શું પહેરું એજ ખબર નથી પડતી…તમારા કયા કપડા મને થાય?” મેં કહ્યું “ મારી પાસે ટી-શર્ટ, લુંગી અને ઇલાસ્ટીક વાળી સાથળ સુધી આવે એવી ચડ્ડી પણ છે, તમને જે ઠીક લાગે તે મને કહો…હું તમને એ કાઢી અઆપીશ..” તે શરમાતા શરમાતા બોલી “ ઓહ..!! મને કરવામાં લુંગી તો ફાવશે નહી અને ચડ્ડી પહેરતા મને શરમ આવે છે…”
હું લન્ડ પર હાથ મસળતા મસળતા બોલ્યો “ અરરે એમાં શું કામ શરમાઓ છો? અહીં કોણ તમને જોઈ જશે? આપને બે તો એકલા જ છીએ” મેં “એકલા” શબ્દ પર મુકેલો ભાર એના ધ્યાન બહાર ના રહ્યો…. મીણબત્તી ના ઝાંખા પ્રકાશ માં હવે મારી હિંમત વધતી જતી હતી… નફીસા મને લન્ડ ઉપર હાથ મસળતો જોઈ ને શરમાઈ ને નજર નીચે ઝુકાવી દીધી અને ધીમે થી બોલી “ઠીક છે ભાઈ…તમારી ઈચ્છા, તમને જે ઠીક લાગે તેમ કરો…” હું ઘડી બે ઘડી માટે સ્તબ્ધ થઇ ગયો…ક્યાંક મારા સંકેત ના ઉત્તર માં આ સંમતિ છે કે શું…? પણ આ તો સ્ત્રી જાત છે…પારખવી અત્યંત મુશ્કેલ… સંપૂર્ણ ખાતરી વગર જોખમ નાં લેવાય…નહીતર નાના ગામ ની બદનામી મારી નોકરી પણ લઇ જાય… હું મારા બેડરૂમ તરફ ગયો ને એમાં થી એક જૂની ચડ્ડી કાઢી જે ઘણી ટૂંકી હતી અને હવે મને થતી ના હતી…અને એક ટી-શર્ટ લઇ ને નફીસા પાસે આવ્યો… “લ્યો નફીસા બેન…” નફીસા એ શરમાતા શરમાતા કપડા લઇ ને મારા બેડરૂમ નું બારણું બંધ કર્યું…
થોડી વાર માં બારણું ખુલવાનો અવાજ આવ્યો અને ખુલ્યું ત્યારે મારી નજર થીજી ગઈ…. કેળ ના થડ જેવી એની સુદ્રઢ જાંઘો ઉપર ચપોચપ ચોટેલી ચડ્ડી એના સાથળ સુધી પણ નાતી પહોચતી.. ટી-શર્ટ કમર સુધી માંડ પહોચતું હતું અને એના શરીર ની જરા સરખા હલન ચલન માં પણ એના ગોરા પેટ ના દર્શન થતા હતા… તે અત્યંત સેક્સી લાગતી હતી…. તે બોલી “ ભાઈ, આ તો બહુ ટૂંકું લાગે છે, મેં કોઈ દિવસ આવું કઈ જ પહેર્યું નથી ને..” કહી ને પાછી એ હસી પડી… હું ફરી ખોવાઈ ગયો.. મેં કહ્યું “ પણ તમે આ કપડા માં ખરેખર બહુ જ સુંદર લાગો છો..” કહી ને ફરી એની જાંઘો ની વચ્ચે ના ચૂત ના સ્પષ્ટ આકાર ને નિહાળવા લાગ્યો અને અજાણતા માં મારો હાથ મારા લન્ડ ને મસળવા લાગ્યો.. હવે મારા લન્ડ એ કડક થવાની બધી હદ પાર કરી દીધી હતી અને હૃદય ના દરેક થડકારે લન્ડ લુંગી માં થરકતો હતો, જે નફીસા એ પણ આડી નજરે જોયું… “ તમે મારી મશ્કરી કરતા લાગો છો…” હું બોલ્યો “ નાં રે, હું સાચે જ કહું છું…મશ્કરી કરતો નથી. તમને જોઈ ને તો….!!” કહી ને હું રોકાઈ ગયો…. નફીસા એ એકદમ ધીમે થી કહ્યું “ મને જોઈ ને…શું??”
હું બોલ્યો “ નફીસા (પહેલી વાર મેં નફીસા બહેન શબ્દ ના વાપર્યો જેની નોંધ તેને પણ લીધી ) ખોટું ના લગાડો તો એક વાત કહું…?” નફીસા એ કઈ પણ બોલ્યા વગર ખાલી માથું હકાર માં હલાવ્યું… “તમને જોઈ ને મને તમારા આ શરીર ને ભોગવવાની જબરદસ્ત ઈચ્છા થાય છે…” બાપ રે..!! મન માં બોલવાની વાત જીભ થી કહેવાઈ ગઈ…!! ધરતી માર્ગ આપે તો સમાઈ જાઉં એવી સ્થિતિ થઇ..!! પણ હવે બોલી ગયા પછી કઈ થઇ શકે તેમ ના હતું…એક અજબ પ્રકાર નો ભય મારી કરોડરજ્જુ માં થી પસાર થઇ ગયો….!! નફીસા એકદમ સ્તબ્ધ થઇ ગઈ….જાણે એના ગળા માં થી અવાજ જ જતો રહ્યો હોય… અમે બન્ને એ જ સ્થિતિ માં ક્યાય સુધી એક બીજા ને મૌન પણે તાકી રહ્યા…જાણે સમય થીજી ગયો હોય…. થોડી વાર પછી જાણે ભાન માં આવતી હોય એમ એ બોલી “ આ તમે શું બોલ્યા???” બસ આટલું કહી ને એની આંખ માં થી ટપ-ટપ બોર જેવડા આંસુ પાડવા લાગ્યા…. સ્થિતિ સંભાળવા માટે હું તરત જ બોલ્યો “ મને ખરાબ ના સમજતા… એક તો આવું વાતાવરણ, પત્ની નો વિયોગ અને તમને આવા કપડા માં જોઈ ને હું મારી જાત ઉપર કાબુ ના રાખી શક્યો…તમને દુખ પહોચાડવાનો મારો કોઈ ઈરાદો ના હતો…છતાંયે તમને ખરાબ લાગ્યું હોય તો હું માફી માંગુ છું…”
>
Desi નફીસા સાથે સંભોગ -- nafeesa sathe sambhog
Login
Register
New Posts
Help
Quick Search
en.roksbi.ru